کامیون یکی از ارکان مهم در حمل و نقل تجاری است، وسیله ای که در جاده ها مشغول جا به جایی کالا ات و راننده آن در حین سفر هر چقدر آسوده تر باشد ، نفع آن به خصوص از نظر افزایش ایمنی جاده ها، بیش از پیش متوجه آحاد جامعه خواهد بود.

از این رو شرکت های کامیونی عرضه کننده متعبر محسوب می شوند، همواره درصدد به دست آوردن تکونولوژی روز و ارائه محصولات مناسب جهت رفع نیازهای حمل و نقل و رانندگان، به جامعه هستند.

از جمله این برندها ، مرسدس بنز است که برخی از محصولات و قطعات این برند معتبر سال هاست که در کشورمان نیز بومی سازی و تولید می شود؛ همانند مرسدس بنز سری L که همگان آن را به نام مایلر می شناسند.

در مطلب حاضر، نگاهی داریم به لزوم ارتقای این کامیون تا بتوان از آن به عنوان گزینه ای مناسب جهت نوسازی حمل و نقل کشور و جلب نظر شرکت های مالک ناوگان استفاده کرد.

توصیه هایی برای تغییر چهره ناوگان جاده ای

مایلر محبوب ایرانی ها که توسط مرسدس بنز با دماغه کوتاه طراحی شد و آن را wagon Hood نام گذاری کردند، همیشه با مشکلاتی نظیر بالا آمدن بیش از حد مجاز آمپر آب بوده و به گیرپاژ کردن شهرت داشته است. کامیونی با کاپوتی کوتاه که در زیر داشبورد خود، دارای تونل موتور بوده و بخشی از موتور را در درون کابین جای داده است و حرارت موتور از طریق همین تونل، پای راننده را اذیت کرده و موجب سلب آسایش می شود.

گیرپاژ کردن این کامیون، انواع مختلف و علل خاصی دارد! پیستون گرفتن در فصل های گرم سال و عجیب تر از آن، رخ دادن این اتفاق در فصل زمستان ! در فصل گرما، عدم مراعات برخی رانندگان و بالا آمدن آمپر آب، این موضوع را تشدید می کند که رابطه مستقیمی با خستگی و عدم وجود رفاه و آسایش راننده دارد ، حتی با وجود روشن بودن کولر خودرو.

از طرفی در زمستان ، اگر راننده مشغول بالا رفتن از گردنه باشد ، شیب جاده و وزن بار موجب فشار آمدن به این کامیون می شود و آمپر آب بالا می آید؛ اما نه در حد تابستان. از طرف دیگر، پس از رسیدن به سراشیبی، این فشار از روی موتور برداشته میشود و با افزایش اندک سرعت در سراشیبی و به جریان در آمدن بیشتر هوای سرد توسط پروانه جلو موتور و همچنین دنده معکوس دادن در جهت کنترل بهتر کامیون، باعث می شود بخش جلوی موتور منبسط و منقبض شود و پیستون شماره یک و دو به مرحله گیرپاژ کردن برسد !

توصیه هایی برای تغییر چهره ناوگان جاده ای

موتور این کامیون برای اخذ استاندارد الایندگی جدید، به توربوشارژر و اینترکولر مجهز شده و توانسته موقث به ادامه تولید این کامیون شود، اما نصب اینترکولر در جلوی رادیاتور آب باعث شده به علت فضای محدود در طول کاپوت، تولید کننده مجبور به عقب نشینی بیشتر موتور درون کابین شود که به افزایش طول تونل موتور درون کابین می انجامد. این امر نه تنها بخشی از فضای درون کابین را اشغال می کند، بلکه محدودیت های خنک کاری موتور را نیز افزایش می دهد !

تولید کننده این کامیون به جهت پر کردن خلا بازار کشنده کشور، تصمیم به ارائه این محضول با کاربری کشنده به صورت دو کابین دارد که تعبیه خواب آن هم پس از چند دهه تولید برای رفاه حال راننده، جای خوشحال دارد؛ اما بهتر بود برای ایجاد رفاه بیشتر ، جعبه زیر تخت مرتفع تر در نظر گرفته می شد و از بیرون کابین توسط دو درب قابلیت دسترسی داشته باشد.

اما بدون حل کردن مشکلات این کامیون، قرار است راه به کجا ببریم؟! انتقال بخشی از موتور به درون کابین در کامیون های دماغ دار ، چند دهه است که منسوخ شده است ، زیرا جریان هوای عبوری از سطح موتور، ذز انتهای تونل موتور، نتیجه مثبتی در پس ندارد. به بیان ساده تر ، در کامیون های بی دماغ، انتهای تونل موتور کاملا باز است و جریان هوای عبوری از سطح موتور، به راحتی از زیر کابین خارج می شود، اما در کامیون دماغ دار کاپوت کوتاه که بخشی از موتور در داخل کابین و دارای تونل موتور بسته باشد، سبب خروج سخت هوای عبوری از سطح موتور است. این حجم از هوا، بار حرارتی تمامی قطعات زیر کاپوت را به دوش می کشد.

توصیه هایی برای تغییر چهره ناوگان جاده ای

جهت اصلاح پیشنهاد می شود کابین کامیون مقداری عقب نشینی کند و موتور کاملا بیرون از کابین منتقل شود و طول کاپوت افزایش یابد.

در این طراحی نه تنها طول دماغه افزایش پیدا کرده، بلکه بخش هایی برای خروج حجمی از هوا در کنار دماغه و در دو طرف تعبیه شده است.

در این نمونه صرفا جهت هدایت هوای خروجی که از سطح موتور عبور می کند. در زیر داشبورد و در قسمت میانی، تونل بسیار کوچکی تعبیه شده است که به خاطر شیبی که رو به پایین دارد، هدایتگر جریان هوا به زیر کابین است، حتی نام این بخش را نمی توان تونل موتور گذاشت، بلکه باید از آن به عنوان هدایتگر جریان هوا یاد کرد.

بر گرفته از مجله ترابران

پاسخ بدهید